Beton is het meest gebruikte bouwmateriaal vanwege de voortreffelijke eigenschappen: het is goedkoop, duurzaam in tijd en vooral erg sterk. Het nadeel van beton is dat er onder druk gemakkelijk scheuren kunnen ontstaan. Een te grote scheur kan leiden tot betonrot, omdat de stalen wapening gaat roesten. Niet alleen is het geen fraai gezicht, het beton verliest hierdoor zijn sterke mechanische eigenschappen. 

Om de scheuren en verlies in sterkte te voorkomen wordt er vaak meer wapening gebruikt dan nodig is en daarbovenop meer beton om het vele staal goed in te pakken. Deze oplossing kost echter veel meer materiaal dan constructief nodig en dat is niet alleen zonde van het materiaal, maar ook erg duur. 

Toch is voorkomen beter dan genezen, omdat het achteraf veel lastiger is om de scheuren te repareren. Vandaar dat de TU Delft zich bezighoudt met de ontwikkeling van zelfherstellend beton. Dit beton maakt gebruik van bacteriën die actief worden zodra zij in een milieu terechtkomen met water en zuurstof. Oftewel, wanneer er een scheur ontstaat en er water naar binnensijpelt. Deze bacteriën zetten water en zuurstof om in kalk tot er geen water of zuurstof meer is. In dat geval is de scheur gedicht en is het staal veilig.

Deze theorie kan aanzienlijke besparingen opleveren. Betonnen constructies kunnen slanker tegen lagere kosten uitgevoerd worden. Nieuwe ontwikkelingen hebben echter tijd nodig voordat de lagere kosten in de praktijk gelden. Op dit moment is dan ook de traditionele reparatie voorlopig nog de meest voordelige oplossing in de woningbouw.